Laurence is 37 jaar en werkt bij het farmaceutisch bedrijf UCB op de afdeling die nieuwe moleculen ontwikkelt voor patiënten met neurologische en auto-immuunziekten. Ze woont in België met haar man en hun twee kinderen van 5 en 9 jaar. Samen brengen ze veel tijd door in de natuur, vooral in de bergen, zowel in de zomer als in de winter. Ze zijn gepassioneerd door buitensporten: hardlopen, mountainbiken en wandelen. Het zijn deze momenten in de buitenlucht die hen het meest energie geven.

Vrijwilligersrol : Ambassadeur voor “Tulips for Hope” 2025: verkoop van pakketten tulpenbollen aan vrienden, familieleden en collega’s in het najaar.

——

Hoe ondersteunt u Demoucelle Parkinson Charity?
Na enkele jaren deelgenomen te hebben aan de 20 km van Brussel in de kleuren van de Demoucelle Parkinson Charity, wilde ik een stap verder gaan en mij inzetten als vrijwilliger voor de DPC actie Tulips for Hope. Ik kon voor het eerst andere vrijwilligers ontmoeten tijdens een avond waarop we de pakketten samenstelden: een heel gezellige, warme en motiverende bijeenkomst.

Daarna heb ik gebruikgemaakt van het UCB-netwerk op de site van Braine om het initiatief bekend te maken. Mijn collega’s reageerden met ongelooflijk veel enthousiasme: de volledige voorraad was in recordtijd verkocht. Deze ervaring gaf mij het gevoel zelf concreet bij te dragen èn een band te kunnen opbouwen met andere mensen die hart hebben voor deze zaak.

Waarom heeft u ervoor gekozen onderzoek naar een remedie voor de ziekte van Parkinson te steunen?
Mijn grootmoeder heeft de laatste jaren van haar leven met de ziekte van Parkinson geleefd. Ze is overleden in 2020. Ik heb altijd bewondering gehad voor de manier waarop ze omging met deze ziekte die haar fysiek zo sterk beperkte, terwijl ze tegelijkertijd mentaal zeer scherp bleef. Ze had bijvoorbeeld een indrukwekkende passie voor de geschiedenis van Egypte, waarover ze enorm veel wist. Ik heb me vaak afgevraagd wat het voor haar moet hebben betekend om haar lichaam te zien veranderen terwijl ze zo helder van geest bleef.

Tijdens de verkoop van de tulpenbollen heb ik gesprekken gehad met verschillende collega’s die eveneens een naaste hebben die door de ziekte is getroffen. Die gesprekken waren zeer waardevol en herinnerden mij eraan hoe essentieel het onderzoek naar een remedie is.

Welk advies zou u geven aan anderen die iets willen doen om het Parkinsononderzoek te steunen?
Er zijn enorm veel mogelijkheden — zelfs ideeën die aanvankelijk onrealistisch lijken, kunnen werkelijkheid worden. Mijn advies zou zijn om niet te aarzelen om contact op te nemen met de charity: zij begeleidt en stimuleert projecten met veel enthousiasme. De strijd tegen de ziekte is nog lang niet voorbij, en elk initiatief, groot of klein, heeft een echte impact.

Wat is uw favoriete levensmotto?
Het is niet echt een motto, maar eerder een zin die ik ooit bij een collega heb gelezen en die ik zorgvuldig heb genoteerd, omdat ze mij helpt bij moeilijke keuzes: “Only those who do nothing make no mistakes.” In het leven moet je durven. Soms maak je fouten, maar als je nooit iets probeert, mis je prachtige kansen in een leven dat heel snel voorbijgaat.